VROOMSHOOP - Evangelist ben je voor leven. Zo simpel is dat volgens Wout van Beek die in oktober tachtig hoopt te worden. Nog steeds gaat er geen zondag voorbij of hij gaat met zijn vrouw Diny het land in om het evangelie sprekend en zingend te verkondigen. Met enige regelmaat spreekt Van Beek voor de plaatselijke Pinkstergemeente en donderdagmorgen is hij in de seniorendienst (aanvang 10 uur) van de tentcampagne 'Geloof het of niet' van het Nederlands Bijbelstudie Centrum aan de Oranjestraat. Sinds vijf jaar wonen Wout en Diny in Vroomshoop. Wout had van 1950 tot 1955 als evangelist in Vroomshoop gewerkt, en nadat hij in vele andere plaatsen (onder meer Leeuwarden, Breda, Oostermeer en Spijkenisse) werkzaam was geweest, wilde hij dolgraag naar Vroomshoop terug. Want hier had hij toch wel de mooiste jaren beleefd, en de warmste contacten gehad. Niet in het minst doordat hij er voor de bijverdienste ook twee jaar melkboer was. Hij kwam in 1950 als jongeman naar het Kanaaldorp. Hij had er toen een jaar op zitten als evangelist in Stadskanaal, en vandaaruit kwam hij aanvankelijk alleen voor de zondagse bijeenkomsten op de fiets naar Vroomshoop. Om de vijf gulden reisgeld uit te sparen die hij kreeg voor de trein en de bus. Want meer dan die vijf gulden kreeg hij niet... Zijn 'nieuwe leven' begon op een dag in 1947 aan boord van het fregat Jaco van Heemskerk in de Javazee. Hij had zich als vrijwilliger gemeld voor de actie in Nederlands-Indië. Hij had zijn bijbeltje mee en elke dag zat hij daarin te lezen. Op een dag vertelde een andere soldaat hem over de wederkomst van Jezus en zong voor hem het lied 'Vol verlangen blijf ik uitzien...' Toen - op een manier die hij verder ook niet kan uitleggen - is voor Wout van Beek het leven veranderd. "Ik ben toen een nieuw mens geworden." Het is voor hem nog steeds een diep gevoelde emotie die hij mooi verwoord vindt in een lied dat hij graag zingt: 'O, blijde dag, o, zaal'ge stond dat ik in Jezus mijn Heiland vond.' Een jaar later kreeg hij in Soerabaja 'de grote doop.' Nog later, tijdens een uitvaart op het kerkhof van Soerabaja, stapte hij naar voren toen gevraagd werd of iemand nog wat wilde zeggen. "Waar ik de moed vandaan haalde weet ik niet, maar ik deed het. Bij die uitvaart was ook zuster Alt, in die jaren heel bekend in de Pinksterbeweging. Zij legde haar hand op mij toen ik gesproken had, en ze zei: God roept je als evangelist." Zo simpel is het volgens Van Beek gegaan en nooit heeft hij getwijfeld. Niet aan het geloof, niet aan zijn roeping. "Dat kan ook niet, want Gods woord is waarheid." In Nederland vond hij emplooi in Stadskanaal, waarna Vroomshoop en een rits van andere plaatsen volgden. Bijzonder is dat Van Beek niet alleen spreekt bij bijeenkomsten en diensten, maar ook zingt. Liederen van Johannes de Heer, lofzangen, psalmen. In de loop van zijn leven zijn diverse platen en cassettes van hem uitgebracht en de laatste jaren negen dvd's, met titels als 'De Heer tegemoet!.' Met orkestbegeleiding en met christelijke teksten op bekende melodieen als 'Droomland.' Stoppen met zijn 65e is voor Van Beek nooit aan de orde geweest. Ook bijvoorbeeld in de supermarkt kan hij zo maar op mensen afstappen met de vraag of ze Jezus in hun leven kennen. Zo niet, dan wordt het tijd, want volgens Van Beek is de wederkomst van Jezus aanstaande. Er zijn weken dat hij met zijn vrouw 700 kilometer rijdt op weg naar bijeenkomsten. "Vaak rijden we op zondagmorgen al heel vroeg weg. Dan kom je tot Ommen geen auto tegen. En dan zeggen we vaak tegen elkaar: kijk eens hoe mooi het allemaal is. Gods schepping is zo mooi, hoe mooi moet dan de hemel wel niet zijn." Dan: "We zijn niks. Jezus doet het." Na afloop van het gesprek doet hij uitgeleide naar de voordeur van zijn huis aan De Bunte en wenst hij Gods zegen toe. Naast de deur hangt een bordje met de tekst 'Ebenhaezer.' 'Tot zover heeft de Heer ons geholpen', betekent het. Evangelist voelt zich goed in Vroomshoop: "Maar wij zijn niks. Jezus doet het."