klik

op

het

boek!!

Uit: Het kleinste jochie door Nico Rekers

(uit zijn nieuw te verschijnen boek)

Teeg’nover  De Huushooldschoele van Juffrouw Bakker, in Vroomshoop doar stunt het

Maatschappelijk Cultureel Centrum. Het MCC.

Stichting jeugdzorg, van  de Hervormd’n, ontplooi’n doar activiteiten veur de jeugd van Vroomshoop. Niet allen veur  Hervord’n mar veur iederiene.

De beheerder van het MCC , de  heer Huberts en zien vrouw gaam’n doar ok leiding an.

Knutsel’n, muziekless’n, timmer’n en gespreksgroep’n, van alles ko’j doar doen.

Een grammefoon installatie en een bandrecorder was doar veurhaand’n.

Een assistent van Huberts, de heer Slichter maak’n oons enthausiast veur, en bekwaam’n oons in het speuln van, Skiffle muziek. Jan Entjes van de Hammerstroate had al een electrische gitare, met versterker en alles d’r op en d’r an .Met Hans Pot en nog een paar man hadd’n die saam’n al een bandtie ‘e vormd. Umdat veur oons  zo’n kostbaar instrument nog niet weg ‘e legd was  hef  Slichter  oons toen met ‘e hölp’n  eigengebouwde muziekinstrumenten te bouwen.  Onder de toneelzaal van het MCC  doar was een souterain , dit was het domein van de hobby en knutselclubs. Van allerlei gereedschap en materiaal ko’j doar  vind’n . Onder begeleiding van Slichter word’n er  ‘e zaagd en ‘e schuurd en gevarfd . Van multiplex word’n  er electrische gitaar’n uut e zaagd, van hardholt word’n de hals ‘e maakt. As alles noa de verlieming goed dröge was en vaste zat dan gung ie alles heel glad schuur’n. Op de hals kwaaam’n kleine metaal’n staaffies veur  de verschill’nde toonhoogte’s,  het stemmechaniek

Word’n d’r op bevestigd, schilder’n, de snaar’n er op,  een verterkings element  bevestigen ansluut’n op een versterker en speul’n mar.

Van een orginele theekiste doar word’n een contrabas van e maakt, over de hals leup een wasliende droad as snare. Een oald zink’n wasbord gebruuk’n ie veur het ritme. Met een touw d’r an um de nekke, de vier vingertopp’n van oen haand bekleed met  vingerhoedties. Enkele moeders hebt tevergeefs in heur nijimaandtie nor disse ding’n ‘e zocht.

Wi’j hadd’n een  echte skiffle groep. Al de liedties van Lonny Donnegan en de Cotton Song

Brachgen wi’j met veul geestdrift veur het voetlicht. Eerde Beulakker as solo gitarist. Eerde was helemoale niet zo muziekaal mar deur veule domweg te oefenen kreeg é zien partij d’r wel in. Hidde de Vries   kende heel veule accoorden en speulde oons heel vake de diverse liedties veur. Slaggitaar speul’n was mien taak. Ie waar’n zo vake an ’t speuln en het oeff’n da’j gewoonweg zwil op oen vingertopp’n kreeg’n.

O kan aandere activiteit’n dee’k met. Veur een kerstspel, mar dan gedateerd in de moderne tied was een speciaaal groepie. Met Janny en Tine Elsinga, Zwiertje Lambers, Coosje Radstaak en nog wat aander’n he’w zelf  zo’n spel  é schreem’n en   op ‘e voerd. Veur de ofsluuting van het winterseizoen he’w ,met heel groot sucses, ok  een grootse bonte oamd in mekare ‘e dreei’jd. Zelf  kleding en coulissen fabriceer’n en schilder’n. Eig’n acts bedeenk’n , playback ‘s en imitatie’s opvoer’n. De heer en mevrouw Huberts  stund’n altied veur oe kloar en hadd’n een  vrienschappelijke band met alle jeugd die  het MCC kwam bezuuk’n.

De skiffleband in het MCC veranderde  van samenstelling en werd omgezet naar “Bleu Arrow’s”.We speelden  zo’n beetje de laatste tophits.Nog een poosje later later werd de muziek iets heftiger en daar moest de naam ook bij aangepast worden. De naam van de  band was nu ”TheElectric Devils””. De bezetting was : Eerde Beulakker ,solo gitaar. Eerde was beslist niet muziekaal mar als hij een solo van een liedje gehoord had zat hij zo net zo lang te oefenen tot dat hij het kon en het vel van zijn vingers gespeeld had.Hidde de Vries, van het plantsoen,speelde slag en bas gitaar. Hidde was heel muziekaal en kende ook de meeste gitaaraccoorden, als Eerde zijn solo goed kon was het Hidde die hem leerde hoe dat het best in het geheel paste. Ik speelde slaggitaar en zong daarbij ook.

Peter Riko deed het slagwerk en zijn broer Wim Riko was onze solozanger.

Wim Riko kon heel goed zingen en alle teksten van de laatste liedjes kende hij uit het hoofd.

Hij luisterde altijd op de middengolf naar  Radio Luxemburg.Daar werden altijd de laatste Amerikaanse en Engelse tophits gedraaid. Hij had ook altijd een goed gevoel wat wel eens een hit zou kunnen worden.

Voor Gerrit Kremer de Cafetariahouder aan de Julianastraat ging hij dan ook wekelijks naar muziekwinkel Meibergen in Almelo om voor hem de nieuwste plaatjes voor zij JukeBox te kopen.

Als er weer een nieuw liedje was wat ons wel wat leek voor ons repertoir dan probeerden Hidde en ik de verschillende accoorden uit. En Eerde oefende zijn vingers blauw om de gitaar solo er in te stampen.

Mij spaanse gitaar had ik inmiddels vervangen voor een electrische gitaar met klankkast.

Van fooiengeld  en verjaardagsbijdragen heb ik deze aangeschaft bij Huigens in Hengelo.

Als je een electrische gitaar hebt dan ben je er natuurlijk nog niet. Het minste wat je nodig had was toch wel een radiotoestel die TA stekkeraansluiting had en een ingebouwde versterker bezat voor het versterken en afspelen van de grammofoon.Meestal waren dat van die oude

Brikkies met een luidspreker met heel weinig vermogen.

Toen er geld voor gespaard was ging mijn Oom Niek, die een auto bezat ,mee naar een electro knutselaar die halverwege Tubbergen en Vasse woonde. Deze man adverteerde met versterkers radio’s en tweede hands teevisietoestellen.In een schuur naast de boerderij waar hij woonde liet hij ons zijn voorraad zien. De versterker die ik wel graag wou hebben zat er ook wel bij, en de prijs leek mij ook wel schappelijk. Maar Oom Niek deed de handel, hij deed er een beetje nonchalant over pingelde een beetje en hemelde de versterker vast niet op. Ik dacht van toe nou…het is wel goed , ik wil hem zo graag hebben,maar Oom Niek treuzelde nog een beetje en deed net of hij zonder iets te kopen weg wou gaan.

Toen gaf de koopman hem geluk voor een veel minder bedrag al wat ik er wel voor gegeven zou hebben . “Zo”zei hij toen we de versterker ingeladen hadden en weer onderweg naar huis waren,”dat hebben we dan mooi verdiend”.

Op deze versterker zaten 3 ingangen voor de gitaren en twee uitgangen voor luidsprekers.

Zo nu en dan moesten ze het bij ons thuis en in de zaak maar even zonder radio doen. De luidsprekers van de draadomroep van de PPT  konden een heel volume aan, zonder dat ze begonnen te kraken of het geluid gingen vervormen.

 Elke woensdag avond kwamen de bandleden naar de kapsalon aan de Tonnendijk. Alle kappersstoelen werden dan aan de kant geschoven en alle apperatuur aangesloten en opgesteld, en dan gingen we oefenen. De ramen moesten dan wel eerst allemaal dicht , om de buren zo min mogelijk geluidsoverlast te bezorgen.

Toen ons  repertoir aardig op peil was  vertoonden we zo hier en daar onze kunsten.

Zo nu en dan , als het nodig was, hadden we ook een zangeres. De zus van Wim en Peter, Mieke Riko, had ook een goede stem. Als er dan een liedje was  die door een vrouw gezongen werd, of dat er een tweede stem nodig was, dan deed Mieke mee.

Er werden veel talentenjachten georganiseert, meestal waren die ten bate van een goed doel,

Zoals de Anti Hongeractie of de landelijke 4xZN voor vluchtelingen.

De entree gelden werden dan aan het goede doel geschonken.

Van Lutten, Hardenberg tot Hengelo en  in heel veel omliggende  plaatsen  werden zulke  avonden georganiseerd.

We hebben wel eens een tweede of derde prijs gewonnen met ons optreden. Maar onze amateuristische apperatuur kon niet op tegen de  proffessionele aanpak van de “Hartung Sounds uit Drente. Deze Ambonezenband hadden apparatuur waar zelfs Cliff Richard en de Shadow’s jaloers op konden wezen. De nieuwste electrische gitaren hadden ze  en versterkers en geluidsboxen van hoge kwaliteit met echo.Daar konden wij alleen maar van dromen en watertanden. Meestal gingen zij dan ook met de hoogste eer strijken.

Op avonden waar deze band niet mee deed, gooiden wij soms wel hoge ogen.

Bij een talentenjacht in het dorpshuus in Kloosterhaar werden we eerste, net voor de 2 zingende zusjes Timmerhuis met nog een vriendin uit Vriezenveen, die heel zuiver meerstemmig zongen met eigen gitaar begeleiding.